แอบเครียด กะสิ่งใหม่ๆในชีวิต

มันเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ยากจัง

เคยคิดว่ามันจะง่ายๆ แต่ไม่หมูเลยแฮะ

เขียนบทหนัง เฮ้อ เคยอยากเรียนนะ

แต่พอมีโอกาสได้ทำจริงๆ ทำไมสมองมันตัน

อะไรก็ไม่รู้อ่ะ จับต้นชนปลายไม่ถูก

กดดันตัวเองจนสมองปิดทึบ

ยิ่งคิดยิ่งหามุขไม่ออก

นั่งซึมกระทือหน้าจอมาเป็นอาทิตย์ แต่งได้แต่นิยายตัวเอง

พอคิดถึงเรื่องบทหนังแล้วใจเหี่ยว มันใหม่มาก

ศึกษาเท่าไหร่ก็ไม่เก็ท เหมือนจะออก แต่ไม่ออก

เหมือนคนท้องผูกเลยแฮะ 555

เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆ ถอนหายใจรอบที่ล้าน

แต่เราต้องสู้ช่ายป่ะ ก้าวกระโดดข้ามขั้น

แซงหน้าชาวบ้านมาแล้วนี่

แต่ท้อจังเลย เลยมาระบายเล่นๆที่นี่ เผื่อจะรู้สึกดีขึ้น

ถึงไงก็จะสู้ไม่มีถอยนะ แต่งนิยายมานาน

 กว่าจะมีวันนี้ก็ผ่านมาได้ -_-"

ง่า~~~~~~~~

เศร้าจัง ที่งานแทบไม่ขยับ แต่ต้องเอาไปเสนอ

มันดูไม่ได้เรื่องเลย แล้วเราจะทำยังไงดีเนี่ยยยยย!

ช่วยด้วย!!!

สู้ๆๆๆๆๆ บอกกับตัวเองตลอด แต่สมองมันตื้อ มือไม่ขยับ

ประสาทจะแดรก แมร่ง เกิดอะไรขึ้นกะตรู!

เอาไงเอากัน คงต้องเข้าไปแบบโง่ๆ

ไม่ออกก็บอกตามนั้น แล้วขอคำแนะนำให้กระจ่างอีกที

น่าจะดีกว่าเนาะ???

อย่าเพิ่งกลัวใช่ป่ะ...

เชๆๆๆๆ ^3^ 

โอ้ เป็นตายร้ายดีจะลองดู

หากไม่รอด ก็ช่วยเก็บศพทีนะคร้าบบบบบบบบบ~~~